نخست باید دریافت که چگونه زندگی
آغاز می‌شود و پایان می‌گیرد. شکسپیر در داستان هملت جملهٔ مشهوری دارد که می‌گوید
پرسش در بودن یا نبودن است. بودن به معنی زندگی کردن، و نبودن پایان این زندگی
است. از آنجائی که ما از نبودِ خود آگاه نخواهیم بود، و زمانی که هستیم فقط عدم
هستی دیگران را مشاهده می‌کنیم، بنابراین نبودن، و یا مرگ، برای شخص ما مفهومی
ندارد، و همواره باید به بودن بی‌اندیشیم. نوآوری‌های پزشکی، تکنولوژیکی، و سایر
نوآوری‌ها به منظور افزایش زمان و یا دورانِ این بودن، و در آسایش زیستن است. گرچه
ما همواره کوشش می‌کنیم که این بودن را کش دهیم و در عین حال از این بودن خشنود
باشیم، ولی از طرف دیگر، ما به تسلیهاتی روی می‌آوریم که هدف آنها نابودی دیگران
است.ا
