حملهٔ آمریکا و اسرائیل به ایران

این پرسشی است که بسیاری از سیاستمدارن در شرق و غرب در حال تجزیه و تحلیل آن هستند. با کامل تاسف اکثر ایرانیانی که از این رژیم آدم‌کش و دزد کلافه شده‌ا‌ند، وابسته به اهداف دول خارجی‌ می‌باشند، و از حملهٔ نیروهای نظامی خارج از مرز‌هایشان حمایت می‌کنند. در خارج از ایران، کسانی‌ که به ترامپ برای این حمله فشار می‌آورند، نتنیاهو و سایر صهیونیست‌ها می‌باشند. با داشتن یک نیروی نظامی قوی، و مساحت جغرافیایی گسترده، کشور ایران مانعی بر سر راه دولت اسرائیل برای رسیدن به  یک هدف و یا  یک آرزوی چند دهه‌ای، یعنی‌  ارتقأ آن به عنوان  بزرگترین دولت خاورمیانه می‌باشد. در نتیجه کشور ایران می‌بایست تسخیر، و سپس چند تکه شود تا هیچ‌وقت نتواند به عنوان نیروئی در مقابل اسرائیل قد علم کند. از طرف دیگر، دولت ایران تنها دولتی در خاورمیانه است که از خلق فلسطین پشتیبانی‌ می‌کند. بنابراین، عدم وجود کشوری چون ایران، برای اسرائیل به عنوان قویترین دولتِ حامیِ غرب در خاورمیانه، حیاتی است.ا

باید به این نکته توجه داشت که دولت ملّاها در آغاز مورد تایید و پشتیبانیِ دولت آمریکا بود، و حتی زمانی‌ که خمینی در پاریس به سر می‌برد یکی‌ از مامورین عالی‌رتبهٔ سازمان سیا با او ملاقات، و حمایت از او را تضمین کرده بود. خانوادهٔ هزار فامیل شاه سابق ایران که نزدیک به نیم قرن است که به راحتی‌ در آمریکا زندگی‌ می‌کنند، از سرمایه‌هائی که در زمان پادشاهی او به این کشور فرستاده بودند اُمرار معاش می‌کنند. ملّاها نیز مطمئنا در بانک‌های خارجی‌ اندوخته‌های بسیاری دارند، که بعضی‌ از آنها افشا شده‌ا‌ند. به نظر می‌رسد که هر که رهبر این سرزمین می‌شود دستش در دزدی کاملا باز است! گرچه در اینجا باید اشاره کرد که ما رهبرانی چون مصدق نیز داشتیم که سعی‌ در وضع قوانینی داشت که از این تجاوز جلوگیری به عمل بیاورد، و همین باعث کودتای آمریکائی بر ضد او، و با پشتیبانیِ شاه سابق شد. در این صورت تفاوت بین شاه و ملّا در این است که شاه در پی گسترش ایران به عنوان بزرگترین کشور در خاور‌میانه بود، که همین باعث افول او شد، و ملّاها در زمان خمینی در پی گسترش ایران از تهران تا قدس، به عنوان امپراطوری شیعه اسلامی بودند، و هنوز هم به آن دلبسته‌ا‌ند. دولت‌های غربی به رهبری آمریکا نه آنرا می‌پسندیدند و نه تاب تحمّل چنین موضعی را دارند. البته اگر ملّاها در فکر گسترش نیروی نظامی ایران، بخصوص نیروهای اتمی‌ نبودند، و فقط قوانین ارتجاعی اسلام را پاس می‌داشتند، و با مردم کشور به عنوان امت مسلمان می‌نگریستند، و به کشتار و ظلم و ستم ادامه می‌دادند، بهترین رژیم برای غرب می‌بودند.ا

کسانی‌ که تصمیم دارند که پشت تانک‌های آمریکا و اسرائیل به ایران بروند، بخصوص کسانی‌ که در تظاهرات ضد آخوندی پرچم اسرائیل را حمل می‌کنند، یا واقعا طرفدار جهان‌گشایی‌های دولت آمریکا و صعود اسرائیل به عنوان بزرگ‌ترین دولت خاورمیانه هستند، و یا آمریکا و اسرائیل را حامی‌ مردم ایران می‌دانند. تعدادی از کسانی‌ که چنین تصوراتی دارند از اقوام و دوستان خود من می‌باشند، که با آنها بسیار بحث کرده‌ام، ولی‌ متاسفانه آنها به خوش‌خیالی خود باقی‌ می‌مانند. البته اینها کسانی‌ هستند که نه برای ملت ستم‌دیدهٔ فلسطین دل می‌سوزانند، و نه از تجاوزات دولت‌های آمریکا در نیمهٔ دوم قرن بیستم و قرن بیست‌و‌یکم آگاهی‌ دارند، و یا نمی‌خواهند که آگاهی‌ داشته باشند. گروهی نیز تصور می‌کنند که برتریِ نظامی، خود دلیلی‌ بر برتری عقلی است. بقول آمریکائی‌ها مایت ایز رایت، یعنی‌ حق با آن کسی‌ است که قویتر است.ا

پس از جنگ دوم جهانی‌، جنگ‌هائی که دولت آمریکا به منظور سلطه‌جویی و یا به منظور تغییر رژیم از نیروی نظامی خود استفاده کرد، در این سالها و در این کشورها بوده است:ا

از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹ چین

از ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ یونان

از ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ کُرهٔ جنوبی

از ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۶ آلبانی

از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ پورتو ریکو

از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ کُره

از ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۵ ویتنام

۱۹۶۱ خلیج خوک‌ها

۱۳۶۲ کوبا

از ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۵ کامبوج

از ۱۹۷۲-۱۹۹۲ افغانستان

۱۹۸۳ گرانادا

از ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۸ ایران

۱۹۸۸ نیکاراگوئه

از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ پاناما

از ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۳ عراق

البته اینها جنگ‌هائی می‌باشند که دولت آمریکا آنها را آغاز، و یا به ادامهٔ این جنگ‌ها با بکار بردن بخش عظیمی‌ از نیروی نظامی خود کمک کرده است. حضور ارتش آمریکا در مناطق مختلف دنیا و استفاده از تسلیحات نظامی بر علیه کشورهائی که نظام سیاسی آنها مورد قبول دولت آمریکا نبوده است، از اواسط قرن پیشین تا به امروز که ناوگان نظامی آمریکا در خلیج فارس به منظور تهدید دولت ایران در وضعیت آماده باش است، همواره و در هر زمانی‌ مشاهده شده است. همچنین دخالت‌های آمریکا در امور داخلی‌ کشورها با استفاده از نیروی نظامی، مانند حملهٔ اخیر به ونزوئلا و دزدیدن رئیس جمهور آن کشور و همسرش، نیز در این لیست نیامده‌ا‌ند.ا

باید در نظر داشت که سیاست‌های دولت‌های آمریکا، چه دمکرات و چه جمهوری‌خواه، از اواسط سال‌های چهل قرن پیشین میلادی، پس از بزرگترین رئیس جمهور ایالات متحده، یعنی‌ فرنکلین روزولت که سیاست‌های نیمه سوسیالیستی برای فرار این کشور از رکود را پایه گذاشت، تا به امروز به نفع سرمایه‌دارن و زیان طبقات پایین رقم خورده است. یکی‌ از پر سود‌ترین مراکز سرمایه‌گذاری در آمریکا خرید سهام تسلیحات نظامی است. بدین دلیل بودجهٔ نظامی با آغاز کار هر رئیس جمهور جدیدی افزایش می‌یابد، و لازم است که ارتش آمریکا همواره در نقطه‌ای از جهان درگیر باشد تا بتوان دلیلی‌ برای این افزایش عنوان کرد.ا

اصولا کسانی‌ که در آمریکا در امور نظامی علم و تجربه دارند حملهٔ نظامی آمریکا به ایران را عملی‌ نادرست می‌دانند، و به نظر آنها به هیچ دلیلی‌ نمی‌توان درگیر شدنِ نظامی با ایران را سنجیده تصور کرد، و یا حتی آنرا توجیه کرد. گرچه روسیه و چین ثابت کرده‌ا‌ند که چنانچه آمریکا به ایران حمله کند آنها هیچ عکس‌العمل نظامی نشان نخواهند داد، ولی‌ هر دو کشور، همراه با اکثر کشورهای عربی‌، پس از متلاشی شدن ایران ضربه‌های شدید اقتصادی خواهند خورد. ولی‌ چنین زیان اقتصادی اهرمی و یا دلیلی‌ برای مقابلهٔ نظامی آنها با آمریکا نخواهد بود. چنانکه نتنیاهو بتواند ترامپ و اطرفیانش را برای حمله به ایران و برانداختن دولت اسلامی متقاعد کند، و در نتیجه آمریکا به ایران حملهٔ نظامی کند، دولت ایران تا نهایت، و دولتیان تا آخرین قطرهٔ خون خود به جنگ ادامه خواهند داد. دلیل آن حس میهن پرستی‌ ملّاها نیست، چرا که آنها در عرض این نیم‌قرن ثابت کرده‌ا‌ند که وفاداری و سرسپردگیِ آنها نَه به ایران، بلکه به اسلام است. دلیل دفاع مذهبیون و عوامل دولتی تا آخرین لحظه این است که آنها محلی برای فرار ندارند، و چنانکه به ایران حمله شود، آنها مجبور خواهند بود که در محدودهٔ ارضی ایران باقی‌ بمانند. دولت‌های در رابطه با دولت ایران به هیچ وجهی حاضر به مخاطره انداختن وضعیت سیاسی خود با سایر دول، با مصونیت سیاسی دادن به عمّال رژیم، نخواهند بود. گرچه عوامل رژیم در خارج از کشور اموال بسیاری دارند، ولی‌ خود آنها قادر به خروج از کشور نخواهند بود. اکثریت مردم ایران چنان نفرتی از ملّاها دارند که چنانچه بتوانند، از کشتن یک یک آنها با دستان خود در هر نقطه‌ای از جهان که آنها را بیابند، ابائی نخواهند داشت. گرچه نتنیاهو به منظور ارتقأ خود به مهمترین کشور در خاورمیانه، و برای تکه‌پاره کردن کشور ایران، بطور مداوم به دولت آمریکا فشار می‌آورد، ولی‌ بسیاری از مشاورین ترامپ او را از این امر بازمی‌دارند.ا

نتیجه آنکه جوانانی که جان خود را در آخرین تظاهرات، و در پیروی از مزدوران آمریکا و اسرائیل در به آتش کشیدنِ اموال شخصی‌ و ملی‌ از دست دادند، نَه تنها به امیدی که داشتند که تغییر رژیم بود دست نیافتند، بلکه رژیم قاهر را سَبُع‌تر کردند. تنها امید این است که ملت ایران به این نتیجه رسیده باشند که راه رهائی آنها امید به خارجی‌ نیست؛ و رژیم آخوندی نیز دریافته باشد که چه درصد عظیمی‌ از مردم این کشور از آنها تنفر دارند. گرچه هزاران زندگی‌ به هیچ وجهی ارزش کسب چنین نتیجه‌ای را نداشت، ولی‌ حداقل این امید را می‌توان داشت.ا