جنگ برای کیست؟

 حمله به ایران توسط نیروهای آمریکائی و اسرائیلی در روز نهم ماه اسفند سال پیش، مصادف با بیست و هشت فوریهٔ این سال مسیحی‌ آغاز شد. با توجه به اینکه حملهٔ پیشین آنها زمانی‌ صورت گرفت که نمایندگان ایران در حین مذاکرات اتمی‌ بودند، دولت ایران آمادگی چنین حملهٔ غافل‌گیرانه‌ای توسط این دو نیروی متخاصم را داشت، و به سرعت پاسخ داد. البته در این شکّی نیست که نیروی نظامی ایران قدرت مقابله با نیروهای نظامی آمریکا و اسرائیل را ندارد، و بنابراین تلفات ایرانیان بسیار بیشتر از تلفات دو نیروی دیگر می‌باشد، بخصوص که ارتش ایران در مقام دفاع، و نه حمله است.ا

معمولا جنگ بین دو کشور اهدافی را به دنبال دارد که همیشه پس از یک اولتیماتوم و یا بدون هیچ اخطار و اطلاعی صورت می‌گیرد. در هر دو صورت هر دو کشور به یکدیگر حمله می‌کنند. دولت ایران جرأت حمله به آمریکا، و یا توان تسلیهاتی برای فرستادن موشک‌های جنگی به خاک آمریکا را ندارد. بنابراین، جنگ به محدودهٔ جغرافیایی خاورمیانه محدود می‌شود، و دولت ایران به تسلیحات نظامی آمریکا و اسرائیل در منطقه حمله می‌کند. بدین ترتیب، تلفات و خسارات ایران به مراتب بیش از تلفات دو دولت مهاجم است. البته با بستن تنگهٔ هرمز، دولت ایران توانست از نظر مالی‌ کشورهای دیگر را کمی‌ تضعیف کند.ا

هدف از این جنگ چیست؟ هدف از این جنگ از میان بردن دولت ایران و تکه پاره کردن سرزمین جغرافیایی، و تقسیم آن به چند دولت ترک و کرد و بلوچ و سایر اقوام می‌باشد. بدین ترتیب دولت اسرائیل می‌توانست، و یا می‌تواند، با پشتیبانی‌ دولت آمریکا تنها قدرت خاورمیانه شود. اکثریت ایرانیان خارج از کشور، و گروه محدودی در داخل کشور که از ملّاها شدیدا نفرت دارند، از این جنگ به منظور پائین کشیدن دولت اسلامی پشتیبانی‌ کردند. عده‌ای از ایرانیان که به دلیل عِرق ملّی‌ و یا طرفداری از ملّاها با این حمله مخالفت می‌کردند، نظر خود را در تظاهرات عظیمی‌ ابراز کردند. دولت ملّاها نیز از این فرصت استفاده کرد، و با دفاع از مرزهای ایران ماندگاری خود در این سرزمین را تا کنون تثبیت کرده است. آمریکا و اسرائیل که تصور می‌کردند چنانکه به ایران حمله و سران رژیم را از بین ببرند قاطبهٔ مردم ایران به پا خواسته و دولت را سرنگون می‌کنند، چنین نتیجه‌ای را ملاحظه نکردند. البته یکی‌ از دلائل نادرست بودنِ این پیش‌بینی‌ قدرت سرکوبگری دولت ایران، و دلیل دیگر عدم علاقهٔ بسیاری به همکاری با یک نیروی اجنبی و تجاوزگر است.ا

اصولا باید به این اندیشید که جنگ، یعنی‌ کشتار و خرابی‌، چه نتیجه‌ای عاید متجاوز می‌کند. چنانکه پیشتر آمد، سی‌ سال پیش، افراد وابسته به یک گروه نو‌محافظه‌کار سندی تهیه کردند تحت عنوان، یک جدایی کامل- و یک استراتژی نو برای تامین امنیت قلمرو. این سند به طور گسترده در نظریه‌های توطئه به عنوان مدرکی از یک طرح بزرگ برای گسترش ارضی و هژمونی منطقه‌ای مورد استناد قرار گرفته است. بر مبنای این طرح، هفت دولت که با منافع آمریکا سازگاری نداشتند، می‌بایستی برچیده می‌شدند، تا بتوان صهیونیزم جهانی‌ را بر کلیهٔ ملل در منطقهٔ خاورمیانه چیره کرد. این دولت‌ها در کشورهای عراق، سوریه، لبنان، لیبی‌، سودان، سومالی و ایران حکومت می‌کردند. در عرض این سه دهه، شش رژیم از این هفت دولت کم‌کم برچیده شده و با رژیم‌های متحد آمریکا جانشین شدند، و تنها رژیم باقیمانده دولت ملّاها بود. از آنجائی که کشور ایران، چه از نظر جغرافیایی، چه از نظر ملّی‌ و ملیّتی، چه از نظر ارضی، و چه از نظر سیاسی با دولت‌های دیگر کاملا متفاوت بود، نابودی رژیم حاکم بر ایران معضلات بسیاری به همراه داشت، و به این دلیل حمله به این کشور مرتب به تعویق می‌اُفتاد، تا اینکه اخیرا نتنیاهو توانست ترامپ را بدین امر تشویق کند.ا

بر طبق اخبار رسیده، و چنانکه تا کنون مشاهده می‌شود، با توجه به تمام کشتار و خرابی‌ در ایران، بخصوص مدارس، موزه‌ها، و آثار باستانی، دولت ملّاها هنوز بر سیاست این کشور حاکم است، و به نظر می‌رسد که دولت ترامپ سعی‌ در گفتگو برای پایان دادن به این حملات دارد. اصولا یک جنگ جز کشتار و خرابی‌ هیچ چیز دیگری عاید یک دولت نمی‌کند. البته دولت‌های متجاوز اصولا جنگ را به منظور پایان دادن به رژیم سیاسی دولت مقابل، و در نتیجه تحت سلطهٔ سیاسی قرار دادن کشور اشغال شده آغاز می‌کنند. در حمله به ایران، علاوه بر نابودی رژیم ملّاها، تجزیهٔ جغرافیایی ایران نیز از اهداف این حملات بود. بخصوص اینکه اکثریت مردم ایران با رژیم ملّاها مخالفند، و چنانکه گفته شد، انتظار آمریکا و اسرائیل پس از نخستین حملات، یورش مردم و کمک در براندازی ملّاها بود، که البته چنین نتیجه‌ای عاید نشد. یکی‌ از راه‌های غلبه بر رژیم ایران ارسال نیروی زمینی است، که گویا یک کشتی تهاجمی آمریکائی با هزاران سرنشین به سمت خلیج پارس در راه است.ا

شاید نتیجهٔ حملات آمریکا و اسرائیل به ایران در نهایت به اختتام رژیم ملّاها بی‌انجامد، چرا که بسیاری بر این عقیده می‌باشند که هر دولتی بر دولت ملّاها ارجح است. چنانچه به سیاست‌های استعماری آمریکا در نیم‌قرن اخیر بنگریم، متوجه می‌شویم که با تحت کنترل قرار دادنِ کشورها از طریق نظامی، دولت آمریکا توانسته است آن کشورها را علاوه بر نفوذ سیاسی، تحت نفوذ اقتصادی و مالی خود نیز قرار دهد، و در حقیقت از این کشورها یک مستعمره بسازد.. همچنین با نگرشی به سیاست‌های اسرائیل از زمان شکل‌گیری مشاهده می‌کنیم که این دولت با کشتار فلسطینیان به منظور گسترش جغرافیایی خود آغاز کرد و همچنان این کشتار ادامه دارد. هدف نتنیاهو اکنون گسترش نظامی با همکاری دولت آمریکا، و تبدیل اسرائیل به بزرگترین قدرت نظامی در خاورمیانه است، که با تکه پاره کردن ایران به این نتیجه خواهد رسید. بنابراین ایرانیانی که حملات اسرائیل و آمریکا به کشورشان را تشویق می‌کنند، بخصوص جاسوسان بیشمار اسرائیل در ایران، بر تبدیل ایران به ایرانستان صحه می‌گذارند.ا

دولت ملّاها سبع و خونخوار است. این دولت می‌بایست توسط خود ایرانیان سرنگون و یا تعدیل شود. چنانکه به تاریخ اسف‌بار این رژیم بنگریم، مردم ایران با تظاهرات شجاعانه و از خود گذشتگی امتیازات بیشماری از رژیم ملّاها دریافت کرده‌ا‌ند. کسانی‌ که می‌توانند زمانی‌ را که خمینی هنوز زنده بود و رهبر این رژیم ننگین بود به خاطر بیاورند، از امتیازاتی که مردم در طول این چهار و نیم دهه از ملّاها گرفته‌ا‌ند آگاه می‌باشند. این رژیم آنچنان خونخوار است که با جنگ نمی‌توان آنرا سرنگون کرد، چرا که ملّاها هیچ مکانی برای فرار ندارند. تنها راه مبارزهٔ مردم ایران تعدیل این رژیم است. حملهٔ آمریکا و اسرائیل به ایران برای آزادی مردم ایران از چنگال دژخیم اسلامی نمی‌باشد. اصولا حملهٔ یک نیروی خارجی‌ به ایران هیچگاه به منظور آزادی مردم ایران نبوده و نخواهد بود.ا