اندیشمند بزرگترین احساسش عشق است و هر عملش با خرد

Wednesday, October 28, 2026

یک جهان، یک ملت، یک حکومت

کسانی‌ که به تاریخ علاقه‌مندند و آنرا مطالعه می‌کنند شاید این نکته را کشف کرده باشند که جهان در حالی‌ که همواره با سرعت جبری و در جهت صعودی به سمت پیشرفت تکنولوژیکی می‌رود، به همان درجه تفرق یافته، و از جوامع متحد به ارگان‌های منفصل تبدیل شده است. فرد‌گرایی و تکروی یکی‌ از پدیده‌های جدید جوامع است. از آنجائی که هیچ دو انسانی‌ در هیچ موردی تصور مشابهی ندارند، و این البته دلیل عمدهٔ پیشرفت ما انسان‌هاست، این جدایی نگری در طرز رفتار ما نسبت به جوامع خود نیز به همان طریق متفاوت، و گاهی متناقض و در تقابل با یکدیگر بوده است. این تناقض باعث می‌شود که ما نتوانیم آنطور که باید به آنچه که مورد افتخار ماست، یعنی‌ آنچه که تصور می‌کنیم که ما انسان‌ها را از سایر موجودات جدا می‌کند و به ما برتری می‌دهد و انسانیت آنرا لقب داده‌ایم، دست بیابیم. می‌گوئیم انسانیت بدین معنی‌ است که ما در درد و رنج همنوع خود شریک و سهیم هستیم. یعنی‌ اگر کسی‌ از یک بیماری رنج بکشد، ما هم به همان اندازه رنج می‌کشیم. بنابراین، چنانکه چنین احساسی‌ داریم چگونه می‌توانیم باعث رنج دیگری شویم، چرا که همواره کوشش می‌کنیم که درد و رنج را از خود دور سازیم.ا
سر‌مقالات یکی‌ از روزنامه‌های اینترنتی، یعنی‌ روزنامه کِرِیدل (به معنی‌ گهواره)، در یکروز (بیست و چهار اکتبر) به شرح زیر است:ا
تعداد کشته‌شدگان تیراندازی در کلیسای اردن به هشت نفر رسید، در حالی که مهاجمان همچنان متواری هستند.ا
پس از حملهٔ غیر مترقبه به کلیسای مسیحی‌، یکی‌ از زخمی شدگان جان خود را از دست داد، و ۲۶ نفر دیگر از زخمی شدگان هم اکنون در بیمارستان بستری می‌باشند.ا
 ارتش اسرائیل پس از عملیات مقاومت مرگبار در کرانه باختری، عملیات تخریب گسترده در الخلیل را آغاز کرد.ا
دو مبارز مقاومت فلسطینی دو سرباز اسرائیلی را کشتند و سه نفر دیگر را زخمی کردند و سپس در یک درگیری مسلحانه در روز جمعه خود نیز کشته شدند.ا
 حملات هوایی عربستان سعودی در یمن بیش از بیست تلفات غیرنظامی بر جای گذاشت.ا
 در آخرین حملهٔ بی‌رویه، هواپیماهای جنگی یک خانهٔ مسکونی و یک کارخانهٔ سیمان را متلاشی کردند.ا
  دونالد ترامپ کوبا را تهدید کرد که پس از ایران نوبت آن کشور است، در حالیکه روبیو از همکارانش خواست که با سازمان سیا همکاری کنند.ا
پس از تحمیل یک انسداد انرژی فلج کننده بر کوبا در اوائل امسال، دولت آمریکا تهدید به سرنگونی آن دولت کرده است.ا
نتانیاهو پس از عملیات تیراندازی جدید، دستور محاصره کامل الخلیل را صادر کرد.ا
نتنیاهو در حال آماده‌سازی برای گسترش قرنطینهٔ کامل کرانهٔ غربی می‌باشد.ا
 نیروهای آمریکائی می‌گویند،ِ پنتاگون بدتر از آنچه که قابل تصور بود و با وجود حملات ویرانگر ایران، آنها را رها کرده است.ا
یک گزارش جدید، شواهد تصویری و شهادت‌های دست اول از ویرانی‌های ناشی از حملات ایران بر سربازان آماده نشده آمریکایی و اعضای خانواده‌هایشان در آغاز جنگ را ارائه می‌دهد.ا
قطر قراردادی برای خرید میلیون‌ها تن گاز طبیعی مایع آمریکایی تا سال دوهزار و پنجاه و چهار امضا کرد.ا
جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران به ایالات متحده کمک کرده است تا همچنان صادرکننده برتر گاز طبیعی جهان باقی بماند و مشتریان جدیدی در آسیا به دست آورد.ا
کانادا در تلاش برای ساخت نیروگاه هسته‌ای جدید در ترکیه است.ا
متحدان ناتو یک همکاری استراتژیک در زمینه انرژی، دفاع و تجارت امضا کردند.ا
به دلیل انسداد و محاصرهٔ ورود آرد توسط اسرائیل، نانوایی‌های آزا اجبار به تعطیلی‌ حتمی دارند.ا
اکثر نانوایی‌ها این هفته پس از اتمام آرد تعطیل شدند، زیرا اسرائیل تنها به یک سوم کامیون‌های کمکی که تحت به اصطلاح «آتش‌بس» متعهد شده بودند، اجازه ورود می‌دهد.ا

با نگاهی‌ به خبرهای بالا مندرج در یک روزنامهٔ اینترنتی و در یک روز، انسان به حیرت می‌اُفتد که اکثر قریب به اتفاق اخبار در مورد کشت و کشتار و نابودی و ویران‌گری است. دولت اسرائیل در پی نسل کُشی‌ در غزّه است، و ثروتمند‌ترین و مجهز‌ترین قدرت نظامی دنیا، دولت آمریکا، به این قاتلین کمک نظامی می‌کند. خبرهای دیگر در مورد کشتار انسان‌ها در آفریقا و آسیا می‌باشد. در اُکراین به جنایات روسیه برمی‌خوریم، که دول غربی از اُکراین حمایت نظامی می‌کنند. چگونه است که ما انسان‌ها اجازه می‌دهیم رهبران‌مان دست به چنین جنایاتی بزنند؟ طبق این اخبار، در نیمی از جهان جنگ دول، و کشتار آدمیان و از بین بردن منابع طبیعی بطور روزمره در جریان است. چنانچه حسّ کردن دردِ دیگران را انسانیت می‌نامیم، چگونه است که ما می‌توانیم اینهمه درد را تحمل کنیم؟ به منظور رفع کوچکترین سردردی ما به هزاران دکتر و دارو پناه می‌بریم، ولی‌ به راحتی‌ می‌نشینیم و نظاره‌گر کشتار دیگران در نُقاط مختلف جهان می‌باشیم.ا

در زمان‌های قدیم، چنانکه رهبری جنگی را بنیاد می‌گذاشت، خود نیز در آن جنگ شرکت می‌کرد و گرچه به عنوان رهبر در پشت جبهه بود، ولی‌ احتمال خطر برای او نیز تا حدّی وجود داشت. امروزه، آقای ترامپ به نیروهایش در خلیج فارس دستور حمله به ایران را می‌دهد، در حالیکه خودش هزاران مایل از منطقهٔ حمله بدور است. حتی لشگرش بدون اینکه وارد خاک ایران شوند، از دور موشک‌های انسان‌کش و ویران کننده می‌فرستند. در واقع امروزه می‌توان با فرستادن یک بمب اتمی‌، هزاران نفر را در آنی‌ کشتار و مجروح کرد، و بناهای بسیاری را که سال‌ها در ساختِ آنها زحمت و مشقّت بکار رفته بود در آنی‌ نابود ساخت. مهمتر آنکه با حمله به یک کشور و از میان بردنِ تسلیحات نظامی، انسان‌های بیگناه نیز در این مسیر جانشان را می‌بازند. رهبران همواره در سنگر و یا مناطق امنی‌ مخفی‌ می‌شوند، و این فقط مردم عادی می‌باشند که بدون آنکه در امور نظامی کشور دخالتی داشته باشند، و حتی مخالف آن باشند، جانشان را در حملهٔ کشور دیگری از دست می‌دهند. شاید گفته شود که حملات فقط در مناطق نظامی است، که این البته تا حدّی می‌تواند درست باشد، گرچه در حملات اخیر اسرائیل به ایران چنین نبود. ولی‌ خساراتی که به اکثر ساکنین منطقهٔ مورد حمله که حتی ممکن است با سیاست حکم‌رانان مخالف باشند، و کمبود خواروبار و احتیاجات مورد مصرف مردمی می‌رسد، غیر قابل تصور است.ا

حس برتری‌جویی، و به دنبال آن زیاده‌خواهیِ ما انسانها کلیهٔ امکاناتی را که در اطراف خود داریم برایمان فراهم کرده است، و از طرف دیگر، دلیل جنگ‌طلبی و کشتار ما نیز می‌باشد. فرهنگ ما نیز به کلی‌ تغییر کرده است. در زمان‌های پیشین، کلمات رکیک بکار بردن در گفتگو منحصر به طبقهٔ خاصی‌ بود. امروزه، شاید به دلیل هالیوود، هیچ گونه گفتگو و بخصوص درگیری بدون آن امکان پذیر نیست. با وجود تلفن‌های دستی‌، در گوشه‌ای نشستن و به تلفن خود خیره شدن دیگر امر بعیدی نیست. فرد‌گرایی و خود را از دیگران جدا کردن و گوشه‌گیری که زمانی‌ یک حالت روانشناختی بود، هم اکنون کاملا پذیرفته شده است. بازی‌های کامپوتری مملوّ از خشونت می‌باشند. شاید صدمه زدن، و کشتار و شکنجه برای نسل جدید امری عادی شده باشد. چگونه است که ما انسان‌ها تنها موجوداتی می‌باشیم که از شکنجه و کشتار دیگری در بسیاری از مواقع لذّت می‌بریم؟ا

بزرگترین گرفتاری بشریت، حکومت‌های متفاوت است که با یکدیگر رقابت می‌کنند و هریک در پی برتری از دیگری است. البته عقاید و خرافات قدیمی‌، مانند مذهب، به این تفاوت دامن می‌زنند. هر چه پیشرفت بشر گسترش یافت، تفاوت‌ها و خواسته‌ها نیز وسعت بیشتری یافتند. در تاریخ می‌خوانیم که زمانی‌ که اروپائیان به قارّهٔ جدید قدم گذاشتند، بومیان با مواد خوراکی از آنان استقبال کردند. به جای نجات سیّاحان و کاوُش‌گران از مرگ، می‌توانستند با شمشیر‌های گداخته از آنها پذیرائی کنند، چرا که در نهایت اروپائیان تک تک بومیان را از زیر تیغ گذراندند و سرزمین‌شان را تصاحب کردند. ولی‌ در فرهنگ آن بومیان، کشتار به معنی‌ گرفتن جان حیوانات به منظور تغذیهٔ آنها بود، و بس. شکار بطور گروهی بود، که پس از کشتار حیوانات، همه از آن کشته سّدجوع می‌کردند، و بقیهٔ آنچه که به دست آمده بود بین همه تقسیم می‌شد. در فرهنگ آنها واژه‌های تفاخر و بالندگی وجود نداشت. اگر شخصی‌ از دیگری کمتر داشت، بقیه به دارائی او کمک می‌کردند تا در سطح بقیه قرار بگیرد. نه تنها به یکدیگر آسیبی نمی‌رساندند، بلکه چنانکه شخصی‌ بیمار می‌شد، همه برای بهبود او بسیج می‌شدند. و این به معنی‌ انسانیت است! چنانکه ما انسان‌ها بدین درجه از انسانیت نرسیم، زوال و اختتام نسل ما حتمی است.ا 

No comments:

Post a Comment