نورمبرگ آمریکائی ۲۲

جنایات جنگی در عراق

ابو غریب: در آوریل سال ۲۰۰۴، با دیدن برنامه “۶۰ دقیقه ۲” در شبکه تلویزیونی “بی‌ بی‌ سی‌”، مردم حیرت زده به عکسهائی از یک زندان در عراق به نام “ابو غریب” مینگریستند. عکس بعد از عکس، زندانبانان آمریکائی را نمایش میداد که زندانیان لخت را مانند هیزم روی هم ریخته بودند، و صورت عده‌ای را به طرز تحقیر آمیزی با کلاه مخروطی پوشانده بودند، و زندانبانان خنده کنان با آنها عکس میگرفتند، و به یک زندانی افسار بسته بودند و او را مانند سگ میکشیدند. با پشتکاری “سیمور هرش” داستان “ابو غریب” بالاخره به گوش مردم رسید. (بعدها مجله اینترنتیِ “سلان دات کام” یک سری عکسهای زننده دیگر همراه با ۱۹ فیلم چاپ کرد. یکی‌ از آنها مردی را نشان میداد که برای اینکه خود را بکشد مرتب سرش را به در آهنین میکوبید.)

Who was the lesser of two evils anyway?!

Hillary Clinton won popular votes by about four hundred thousand votes (1). We should take into account that more than 43% of eligible voters did not vote (2). Out of 325 million Americans (3), about 231.5 million were eligible to vote (4). 209 million American are 18 years old and over (5). This means that over 20 million Americans are over 18, but could not vote. The large number of this population consists of those who have been sentenced to prison as felons, majority of which are non-white and belong to the lowest economical class.

There are 538 Electoral College and a winner of the race needs to get more than 50% of this number, or 270 votes. But why the person who gets less popular vote wins? The answer to this question goes back to the reason that votes of delegates (instead of one man one vote) was created, which seemed to be a way to prevent racism. As racism has changed form and shape (considering the 20 million who cannot vote, ID requirement, gerrymandering, and tools in prohibiting certain racial groups to vote) the question becomes, whether continuing with this system in the 21^st century is necessary.

Secret World of US Election: Julian Assange talks to John Pilger (FULL I...

Inside the Invisible Government: War, Propaganda, Clinton & Trump

October 28, 2016

Source: http://www.counterpunch.org/2016/10/28/inside-the-invisible-government-war-propaganda-clinton-trump/

by John Pilger

 The American journalist, Edward Bernays, is often described as the man who invented modern propaganda.

The nephew of Sigmund Freud, the pioneer of psycho-analysis, it was Bernays who coined the term “public relations” as a euphemism for spin and its deceptions.

In 1929, he persuaded feminists to promote cigarettes for women by smoking in the New York Easter Parade – behaviour then considered outlandish. One feminist, Ruth Booth, declared, “Women! Light another torch of freedom! Fight another sex taboo!”

Bernays’ influence extended far beyond advertising. His greatest success was his role in convincing the American public to join the slaughter of the First World War.  The secret, he said, was “engineering the consent” of people in order to “control and regiment [them] according to our will without their knowing about it”.

He described this as “the true ruling power in our society” and called it an “invisible government”.

Today, the invisible government has never been more powerful and less understood. In my career as a journalist and film-maker, I have never known propaganda to insinuate our lives and as it does now and to go unchallenged.

نورمبرگ آمریکائی ۲۱

باگرام و فراتر از آن: سازمان سیا چندین "مرکز سیاه" را در افغانستان اداره میکرد. آنچه که در این مراکز می‌گذشت از سال ۲۰۰۲ کم کم به بیرون نَشت پیدا کرد. اولین داستان توسط "دِینا پریست" و "براتون گلمن" در "واشینگتن پست" انتشار یافت. آنها در مورد کانتینرهای حمل و نقل که "پُر ارزش‌ترین جوایز جنگ علیه ترور را در خود جای داده بودند- فرماندهان و عوامل موثر القاعده"- مطالبی نوشتند. این زندانیان بطور دائم با "فشار و اجبار" همراه با محرومیت حسی، بی‌خوابی اجباری و زیر نورفکن برای ۲۴ ساعت شبانه روز، در حالیکه پاهایشان به حالت دردآوری پابند شده بودند، شکنجه میشدند. یکی‌ از کسانی‌ که مامور نگهداری زندانیان بود در مصاحبه‌ای با "واشینگتن پست" چنین توضیح داد: "اگر از حقوق بشرِ بعضی‌ها در بعضی‌ مواقع تخطی نکنی‌، حتما کارت را درست انجام نداده‌ای." بر اساس گفته‌های این شخص، در آغاز سازمان سیا به دلیل دلواپسی از حقوق انسانی‌ دستهایش بسته بود. ولی‌ به زودی با پشتیبانی‌ِ رده‌های بالای کابینه "بوش"، دستهایش باز شدند.

Pondering about an e-mail: Why Seniors Want Trump

I received this e-mail from a proponent of Trump, and since the e-mail is on behalf of seniors, and I am one of them, I thought I should respond to it. Read my response after the e-mail:
This is the list of 13 things that we senior citizens want!  
  
  
  This is why Trump is zooming ahead.  He is at least talking about issues that most Americans are concerned about.
  My mantra about Trump is this:  We are usually in agreement with most of what he

says.   We are getting older and our tickers aren't what they used to be . . .

نورمبرگ آمریکائی ۲۰

کابوس افغانستان

قندهار: نتیجه آزادیِ سازمان سیا در شکنجهٔ زندانیان، و کارت بلانچ داشتن برای هر رفتاری که لازم دیدند با دستگیر شدگان انجام دهند، به بیرون آمدنِ گزارشهای دِهشَتباری انجامید که از "مراکز سیاه" که در محلهای مختلف، از جمله افغانستان، قرار داشتند انجامید. مدت‌ کمی‌ پس از شروع جنگ، تعداد بسیاری زندانی گردآوری شدند. بسیاری از آنها به مرکز پرواز آمریکا در قندهار، بعضی‌ها‌ با زخمهای معالجه نشده، فرستاده شدند. همیکه محموله انسانی‌ وارد فرودگاه میشد، آنها را روی زمین انباشت میکردند. "اندی وُرتینگتتن" در "اسنادِ گوانتانامو" مینویسد: "پلیسهای ارتش، در حالیکه آنها را روی شکمشان خوابانده بودند، با دستکش لباسهای آنها را خارج میکردند." دستگیر شدگان با این تصور که قصد تجاوز به آنها را داشتند " داد و فریاد میزدند و کوشش میکردند که خودشان را به طرف دیگر برگردانند." سپس آنها را از تونلی میگذراندند تا به محل بازداشت برسند، و پس از "یک بررسیِ اطلاعاتی‌ِ سریع" به وسیله دو پلیس ارتش روی زمین میخکوب میشدند و به زبان عربی‌ به آنها گفته میشد که باید "تفتیش مقعدی" بشوند. سپس یک دکتر میله مقعدی را به آنها اِعمال میکرد.

The Vietnam War and Our War on Yemen Have Something in Common.... Nonexistent Attacks

By Joe Clifford

October 21, 2016 "Information Clearing House" - The missile attack on a US ship off the coast of Yemen was a major news event, but the subsequent follow up story, that it may never have happened, was either ignored by mainstream media or intentionally covered up. The whole thing has the same odor as the Gulf of Tonkin incident that never occurred.

Does history repeat itself?  Sure does seem like it. That is if you compare America’s entry into the Vietnam civil war, with America’s latest entry into the war in Yemen.

The Middle East and the Next Administration

By Chas W. Freeman, Jr.
October 21, 2016 "Information Clearing House" - "LobeLog"- Osama bin Laden surely died happy. He devoted the last third of his life to creating animosity between the West and Islam and to driving a wedge between Saudi Arabia and the United States. Today, Saudi Arabia, Egypt, and Turkey are all estranged from the United States. And, as an unexpected bonus, so is Israel. The U.S. is making enemies all over the Muslim world. And every day here at home, millions pay homage to the memory of Osama as they remove their shoes to pass through metal detectors and are stripped of their dignity by body-imaging devices at airports. Americans are less secure, less prosperous, and less free than we were as this century began. In life, Osama was transformative. In death, he continues to shape the world he left behind.

نورمبرگ آمریکائی ۱۹

افغانستان

از اکتبر سال ۲۰۰۱ که ایالات متحده به افغانستان حمله کرد، حد اقل سه سازمان نظامی آمریکائی به اسارت زندانیان در این کشور پرداخته‌اند: "سازمان سیا"، "سازمان دیا"، و "جی ساک". همه این سازمانها با زندانیان بدرفتاری، و در بسیاری موارد آنها را شکنجه کرده‌اند. برای بسیاری از دستگیر شدگان، افغانستان ایستگاهی بود مابین محل دستگیری، و تحویل آنها برای بازجوئی و شکنجه به مراکش، مصر، سوریه، یا کشور دیگری که این تسهیلات را برای سازمانهای فوق فراهم میکرد. برای دیگران، محل توقفی بود که از آنجا به گوانتانامو فرستاده میشدند. ولی‌ حداقل برای دو نفر، این آخر خط بود.

Provoking nuclear war by media- By John Pilger

The exoneration of a man accused of the worst of crimes, genocide, made no headlines. Neither the BBC nor CNN covered it. The Guardian allowed a brief commentary. Such a rare official admission was buried or suppressed, understandably. It would explain too much about how the rulers of the world rule.

BRITISH GOVERNMENT AND WHITE HELMETS EXPOSED ON THE BBC

نورمبرگ آمریکائی ۱۸

بخش ۴

جنایات جنگی

"پس از سالها تحقیقاتِ دولت، اخبارِ منابعِ خبری، و گزارشات سازمانهای بشر دوستانه، دیگر تردیدی در اینکه مقامات سیاسیِ کابینه[بوش] دست به جنایات جنگی زدند باقی‌ نمیماند. تنها پرسش این است که آیا کسانی‌ که دستور شکنجه دادند مکافات میشوند یا خیر."

ارتشبدِ بازنشسته آنتونی تگووبا، جون ۲۰۰۸

"اگر گاهی‌ به حقوق بشری تجاوز نکنید، حتما کار خود را درست انجام نداده‌اید."

از سخنان یک مقام دولتیِ ناشناس در روزنامه "واشینگتن پست"، دسامبر ۲۰۰۲

جنایات جنگی تخطی از قوانین و عرف جنگ میباشند. همچنین آنها در "حوزه قضایی جهانی‌" قرار میگیرند، که بدین معنی‌ است که هر کشوری حق دارد، و حتی وظیفه دارد، که کسانی‌ را که متهم به جنایات جنگی هستند محاکمه، و یا به کشور دیگری برای محاکمه اعزام کند. “حوزه قضایی جهانی‌” از نظریه‌ای که در قوانین حقوق بین‌الملل “قانون اجباری” لقب گرفته است سرچشمه می‌گیرد. از نظر جهانی‌ مبادرت به روشهایی در طول یک جنگ- از جمله تجاوز، شکنجه، نابودی کامل، بی‌خانمان کردن یا مهاجرت دادنِ اجباری، قتلِ فراقضایی، استفاده از سلاحهای غیر قانونی‌- چنان هولناک هستند که هر کشوری وظیفه دارد که مجرمین را به محاکمه بکشاند.

پنج هزار سال چشم داشتِ بیگانگان به حلب

کارین لویکه فلد - فصلنامه هینتر گروند - برگردان: محسن روشن

اخبار روز: www.akhbar-rooz.com
پنج‌شنبه  ٨ مهر ۱٣۹۵ -  ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۶

مسئله بر سر نوسازی سیاسی دولت سکولار سوریه و شهروندان آن نیست. مسئله بر سرسلطه و تصرف، بر سر کنترل تاریخ سوریه و بر سر ثروت آن کشور است

نبرد بر سر حلب حادثه تازه ای نیست. این شهر در تاریخ ۵۰۰۰ ساله خود "آمد و رفتِ" فاتحین زیادی را شاهد بوده است. نابودی دگر بار این شهردر دوران کنونی نشان از فروکش نکردن بخل و چشم داشتِ بیگانگان دارد: چشم داشت به ثروتِ حلب و کوشاییِ مردمان آن از بین نرفته است.

ISIS, Not Russia, Is the Enemy in Syria

[An important note: Patrick Buchanan was a presidential candidate nominated by Republican Party. He is a Reagan conservative, and by no means a liberal! However, his views about American policy in today's Middle East in interesting.]

By Patrick Buchanan
October 07, 2016 "Information Clearing House" - Denouncing Russian air strikes on Aleppo as "barbaric," Mike Pence declared in Tuesday's debate:
"The provocations by Russia need to be met with American strength. ... The United States of America should be prepared to use military force, to strike military targets of Bashar Assad regime."
John McCain went further:
"The U.S. ... must issue an ultimatum to Mr. Assad — stop flying or lose your aircraft ... If Russia continues its indiscriminate bombing, we should make clear that we will take steps to hold its aircraft at greater risk."
Yet one gets the impression this is bluster and bluff.

Pentagon Begins Low-Intensity, Stealth War in Syria

By Mike Whitney

“Last Wednesday, at a Deputies Committee meeting at the White House, officials from the State Department, the CIA and the Joint Chiefs of Staff discussed limited military strikes against the (Assad) regime … One proposed way to get around the White House’s long-standing objection to striking the Assad regime without a U.N. Security Council resolution would be to carry out the strikes covertly and without public acknowledgment.”
– Washington Post

نورمبرگ آمریکائی ۱۷

جنگ، چه خاصیتی دارد؟

البته همه جنگ را چیز بدی به حساب نمی‌آورند. به نظر بسیاری جنگ خاصیت غربالیِ خوبی‌ دارد، بدین معنا که درنده را از بره جدا می‌کند و دندانهای درنده را تیز نگاه میدارد. فیلسوف آلمانی‌، گئورگ هگل اعتقاد داشت که کشوری که به جنگ روی میاورد تذهیب میشود، و جنگ مردم را با دولت پیوند میزند، بطوریکه حاضر میشوند که مال و حتی جان خود را فدا کنند. هگل مینویسد "جنگ را نباید به عنوان شر مطلق در نظر بگیریم." در حقیقت، "جنگهای موفق از تظاهرات معترضانه مردم جلوگیری، و به قدرت دولت انسجام می‌بخشند." جنگ برای کشورها خوب است، همچون بادی که دریای ساکن را موج میدهد، از "فساد ملتها جلوگیری می‌کند" که "فسادی است که در نتیجه صلح طولانی‌ 'بخصوص صلح پایدار' به وجود میاید." خوانندگان تعجب نخواهند کرد که عقاید هگل در مورد رابطه بین دولت و ملت در بین نازیها بسیار طرفدار داشت.

نورمبرگ آمریکائی ۱۶

دیگر ابر قدرتمند

علاوه بر شورای امنیت ملی‌ سازمان ملل، اکثریت جهان با این جنگ مخالفت کرد. “جاناتان اسکل” در ابتدای جنگ مردم دنیا را “دیگر ابر قدرتمند” نامید. او مخالفت و خشم مردم را نسبت به این جنگ چنین عنوان کرد:

پدیده جدیدی دنیا را- نه تنها در پایتخت‌ها بلکه در شهرهای دیگر، و حتی شهرهای کوچک، دور زد… اکثر روزنامه‌های غیر آمریکائی با جنگ مخالفت کردند. پوپ گفت که جنگ “سرنوشت بشریت را تهدید می‌کند”. برای یکبار هم که شده اکثر دولتهای دنیا با مردم هم سخن شدند.

“اسکل” نوشت که آمار نشان دادند که “مخالفت با جنگ در اکثر کشورها به اتفاق آرا نزدیکتر بود یا حد اکثر.” اَسَفبارانه، “دیگر ابر قدرت” نتوانست جلوی نیروی تخریبی‌ ایالات متحده را بگیرد. شاید اکنون، قدرت نظریه مردم جهان بتواند کسانی‌ را که مسئول این فاجعه بودند به محاکمه بکشاند.

با کامل تاسف، کنگره آمریکا جزو این “دیگر ابر قدرت” نبود. در اکتبر سال ۲۰۰۲، تصویب‌نامه کنگره به رئیس جمهور “بوش” این اجازه را داد که از ارتش “به هر نحوی که صلاح میداند برای دفاع از امنیت ملی‌ آمریکا و علیه خطری که عراق به وجود آورده استفاده کند، و کلیه قطعنامه های سازمان ملل علیه عراق را به اجرا بگذارد.” تعداد آرائ موافق و مخالف در مجلس نمایندگان ۲۹۷ به ۱۳۳ بود. این آرأ در سنا ۷۷ به ۳۳ بود. کسانی‌ که به مخالفت برخاستنند، حتی کسانی‌ که نمایندگی‌ مطمئنی نداشتند، در کشوری که در رویای جنگ بود، شهامت بسیاری از خود نشان دادند.

افتخار ایرانی بودن

مطلب زیر به عنوان ایمیل برای من فرستاده شده است. لطفا پس از مطالعه آن، پاسخ مرا نیز که در پایان این مطلب میاید بخوانید.

نورمبرگ آمریکائی ۱۵

 این مهم نیست که صدام سلاحهای کشتار جمعی‌ داشت یا نداشت

این واقعیت که کابینه "بوش" برای اینکه تهاجم خود را توجیه کنند از شواهد ساختگی و دروغین استفاده کرد اعمال آنها را در واقع اسفناکتر می‌کند. حتی اگر صدام یک انبار پُر از سلاحهای کشتار جمعی‌ داشت، هنوز هم این تهاجم مخالف عُرف و قوانین جنگی، و جنایت علیه صلح شمرده میشد. و "بوش" و کُنِشگرانِ جنگ طلبش، هنوز هم می‌باید به عنوان متهم جنگی محاکمه شوند.

در ماه سپتامبر سال ۲۰۰۴ "کُفی اَنان" سردبیر سازمان ملل در مصاحبه‌ای با "بی‌ بی‌ سی‌" عنوان کرد که تهاجم و اشغال عراق از نظر جنگی "در چهار چوب منشور سازمان ملل نمی‌گنجید."در واقع او تصدیق کرد که "مطابق منشور فوق، این یک عملِ غیر قانونی‌ بود." اشارهٔ "اَنان" به مادهٔ دوی منشور سازمان ملل بود که اعلام میکرد که "اعضای این سازمان در برخوردهای بین‌المللیِ خود باید از هر گونه اقدام نظامی علیه تمامیت ارضی کشورهای دیگر خودداری کنند."