نورمبرگ آمریکائی ۱۶

دیگر ابر قدرتمند

علاوه بر شورای امنیت ملی‌ سازمان ملل، اکثریت جهان با این جنگ مخالفت کرد. “جاناتان اسکل” در ابتدای جنگ مردم دنیا را “دیگر ابر قدرتمند” نامید. او مخالفت و خشم مردم را نسبت به این جنگ چنین عنوان کرد:

پدیده جدیدی دنیا را- نه تنها در پایتخت‌ها بلکه در شهرهای دیگر، و حتی شهرهای کوچک، دور زد… اکثر روزنامه‌های غیر آمریکائی با جنگ مخالفت کردند. پوپ گفت که جنگ “سرنوشت بشریت را تهدید می‌کند”. برای یکبار هم که شده اکثر دولتهای دنیا با مردم هم سخن شدند.

“اسکل” نوشت که آمار نشان دادند که “مخالفت با جنگ در اکثر کشورها به اتفاق آرا نزدیکتر بود یا حد اکثر.” اَسَفبارانه، “دیگر ابر قدرت” نتوانست جلوی نیروی تخریبی‌ ایالات متحده را بگیرد. شاید اکنون، قدرت نظریه مردم جهان بتواند کسانی‌ را که مسئول این فاجعه بودند به محاکمه بکشاند.

با کامل تاسف، کنگره آمریکا جزو این “دیگر ابر قدرت” نبود. در اکتبر سال ۲۰۰۲، تصویب‌نامه کنگره به رئیس جمهور “بوش” این اجازه را داد که از ارتش “به هر نحوی که صلاح میداند برای دفاع از امنیت ملی‌ آمریکا و علیه خطری که عراق به وجود آورده استفاده کند، و کلیه قطعنامه های سازمان ملل علیه عراق را به اجرا بگذارد.” تعداد آرائ موافق و مخالف در مجلس نمایندگان ۲۹۷ به ۱۳۳ بود. این آرأ در سنا ۷۷ به ۳۳ بود. کسانی‌ که به مخالفت برخاستنند، حتی کسانی‌ که نمایندگی‌ مطمئنی نداشتند، در کشوری که در رویای جنگ بود، شهامت بسیاری از خود نشان دادند.

افتخار ایرانی بودن

مطلب زیر به عنوان ایمیل برای من فرستاده شده است. لطفا پس از مطالعه آن، پاسخ مرا نیز که در پایان این مطلب میاید بخوانید.

نورمبرگ آمریکائی ۱۵

 این مهم نیست که صدام سلاحهای کشتار جمعی‌ داشت یا نداشت

این واقعیت که کابینه "بوش" برای اینکه تهاجم خود را توجیه کنند از شواهد ساختگی و دروغین استفاده کرد اعمال آنها را در واقع اسفناکتر می‌کند. حتی اگر صدام یک انبار پُر از سلاحهای کشتار جمعی‌ داشت، هنوز هم این تهاجم مخالف عُرف و قوانین جنگی، و جنایت علیه صلح شمرده میشد. و "بوش" و کُنِشگرانِ جنگ طلبش، هنوز هم می‌باید به عنوان متهم جنگی محاکمه شوند.

در ماه سپتامبر سال ۲۰۰۴ "کُفی اَنان" سردبیر سازمان ملل در مصاحبه‌ای با "بی‌ بی‌ سی‌" عنوان کرد که تهاجم و اشغال عراق از نظر جنگی "در چهار چوب منشور سازمان ملل نمی‌گنجید."در واقع او تصدیق کرد که "مطابق منشور فوق، این یک عملِ غیر قانونی‌ بود." اشارهٔ "اَنان" به مادهٔ دوی منشور سازمان ملل بود که اعلام میکرد که "اعضای این سازمان در برخوردهای بین‌المللیِ خود باید از هر گونه اقدام نظامی علیه تمامیت ارضی کشورهای دیگر خودداری کنند."

September 15, 2016 Assad’s Death Warrant by Mike Whitney

“Secret cables and reports by the U.S., Saudi and Israeli intelligence agencies indicate that the moment Assad rejected the Qatari pipeline, military and intelligence planners quickly arrived at the consensus that fomenting a Sunni uprising in Syria to overthrow the uncooperative Bashar Assad was a feasible path to achieving the shared objective of completing the Qatar/Turkey gas link. In 2009, according to WikiLeaks, soon after Bashar Assad rejected the Qatar pipeline, the CIA began funding opposition groups in Syria.”
— Robert F. Kennedy Jr., Why the Arabs don’t want us in Syria, Politico

The conflict in Syria is not a war in the conventional sense of the word. It is a regime change operation, just like Libya and Iraq were regime change operations.
The main driver of the conflict is the country that’s toppled more than 50 sovereign governments since the end of World War 2.  (See: Bill Blum here.) We’re talking about the United States of course.

هیلری کلینتن، برنی سندرز، و دانالد ترامپ

بخش اول: هیلری جنگ طلب تشنه‌ قدرت :محمد سهیمی

مقدمه

انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری دو حزب سیاسی عمده آمریکا به پایان خود نزدیک میشوند. در حزب جمهوری‌خواه آقای دانالد ترامپ نامزد قطعی حزب میباشد، و در حزب دموکرات خانم هیلری کلینتن از آقای برنی سندرز، سناتور مستقل از ایالت ورمانت که در مجلس سنای آمریکا معمولا با سناتور‌های حزب دموکرات متحد است، جلوتر است. در طول این انتخابات شاهد انقلاب سیاسی، هم در جناح چپ و هم در جناح راست، بوده ایم.

نورمبرگ آمریکائی ۱۴

سلاحهای کشتار جمعی‌ دست و پا گیر

در ماه می سال ۲۰۰۴، کمی‌ بیش از یک سال پس از هجوم به عراق، در گردهم‌آیی مخصوص مخبرین رادیو و تلویزیون در واشینگتن، رئیس جمهور "بوش" یک نمایش تصویری سبکبار ارائه داد. در یکی‌ از عکسها، او دنبال چیزی زیر مبلمان دفتر رئیس جمهور میگشت. او به شوخی‌ گفت: "آن سلاحهای کشتار جمعی‌ باید یک جایی باشند." سپس با خنده گفت: "نه، اینجا هم که نیست" و عکس دیگری را نشان داد. "شاید این زیر باشد؟" با این فرضیه که سلاحهای کشتار جمعی‌ "صدام" همانقدر احتمال وجودشان در عراق بود که مثلا در کاخ سفید احتمال میرفت. پس از جنگ خلیج، تقریبا تمام سلاحهای شیمیائی و بیولوژیکی "صدام" توسط بازرسان سازمان ملل نابود شده بودند. با اینکه کابینه "بوش" اصرار داشت که عراق برنامه تولید چنین سلاحهائی را داشت، هیچ برنامه‌ای در کار نبود.

Record U.S. military aid deal for Israel to be signed on Wednesday

Reuters

By Matt Spetalnick and Patricia Zengerle7 hrs ago

© REUTERS/Gali Tibbon/Pool Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu gestures as he opens the weekly cabinet meeting at his Jerusalem officeThe United States and Israel have agreed on a record $38 billion package of U.S. military aid and will sign the new pact on Wednesday, enshrining defense funding for Washington’s closest Middle East ally for the next decade, officials said.

The deal will represent the biggest pledge of U.S. military assistance made to any country but also involves major concessions granted by Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu, according to officials on both sides and U.S. congressional aides.

Those include Israel’s agreement not to seek additional funds from Congress beyond what will be guaranteed annually in the new package, and to phase out a special arrangement that has allowed Israel to spend part of its U.S. aid on its own defense industry instead of on American-made weapons, the officials said.

On The Anniversary of September 11

9/11 Fear And Vengeance 

Steve Javaherian

As we remember 9/11, we remember the American response to the attacks on the World Trade Towers in New York. The chaos resembled more like a national anxiety attack in which we imagined that our entire national security and way of life had come under a threat by a relatively small and stateless group of radical islamists. America declared a war for survival, and by doing so we became and behaved like them, angry, intolerant, ethnocentric, and resorted to violence to promote our ideology, just like they did. Vengeance was on our mind even-though we called it justice. We effectively altered parts of our constitution by illegal detentions, torture and abrogation of our sense of civil rights in exchange for an unclear cry of national security and safety.

And what price did we pay for it? Over six thousand American soldiers dead, double what had already perished in the Twin Towers. More than 200,000 American military ended up being diagnosed with traumatic brain injuries alone, of which many committed suicide, and many turned violent against their own family when they returned, close to one million Iraqis and Afghanis were reported killed between 2003 and 2013, which the vast majority were civilians. And the cost of three trillion dollars ($3,000,000,000,000) that could have been spent on health care, education or paying off national debt. All that money, of course, has been borrowed. What have we gained? Are we safer now from the terrorist attack than we were ten years ago? Did the radical Islamists really threatened our way of life? Is the world a safer place today? Did we bring democracy to Iraq and Afghanestan and the rest of the Middle East? What have we learned about ourselves? What other questions are left for a conscientious mind to ask?

 

Killing One Person Is Murder. 

Killing 1000s Is Foreign Policy.

نورمبرگ آمریکائی ۱۳

در مورد جنگ افغانستان چه می‌توان گفت؟

من تصمیم دارم که با دو دلیل حمله ایالات متحده به افغانستان را در ردیف جنایات آمریکا علیه صلح قرار ندهم. نخست آنکه، گر چه من شخصا اعتقاد دارم که این جنگ مانند جنگ عراق غیر قانونی‌ بود، ولی‌ توافق در این مورد کمتر است. اکثر کشورهائی که با حمله به عراق مخالفت میکردند، جنگ افغانستان توسط آمریکا را مجاز شمردند. دوم آنکه، کسانی‌ که به افغانستان حمله کردند همان کسانی‌ بودند که جنگ با عراق را دامن زدند. هر آینه، برای بسیاری از آنها، افغانستان در نیمه راه مقصد اصلی‌، یعنی‌ عراق، قرار گرفته بود. بنابر این، نپرداختن به افغانستان به این دلیل نیست که جنگ‌افروزان تائید شده‌اند.

No Liberty, No Equality, No Fraternity: byHanane Karimi

No Liberty, No Equality, No Fraternity: The Death of French Secularism

France’s secularism was meant to ensure basic freedom for all creeds. Using it to ban burkinis shows how the law has been perverted

by

Hanane Karimi

In Nice, less than a month after the Bastille Day attack on the Promenade des Anglais, which killed 86 people and was claimed by the Islamic State group, something quite odd happened. The city mayor, like mayors in many other towns on the French Riviera, issued an order to ban the wearing of burkinis. This decree targets a piece of non-revealing swimwear worn by some Muslim women when they go to the beach.

The Organisation Against Islamophobia in France and the Human Rights League have both deemed this decree to be discriminatory and oppressive, and have brought a case before the Administrative Court of Nice to have it annulled.

They did not succeed in this attempt, and the Administrative Court decided to ban, once again, the burkini from the beach at Cannes and Villeneuve-Loubet, on 13 August and 22 August respectively, explaining that “it was necessary, logical and commensurate” given the post-attack climate prevailing in the region.

The two human rights organisations decided to bring their case before the French Council of State, the ultimate authority on administrative law cases. On 25 August, the council revoked the decree in Villeneuve-Loubet, declaring that the "contentious and illegal decree severely undermined fundamental freedoms”.

نورمبرگ آمریکائی ۱۲

بخش سه- جنایات علیه صلح

"سپس اسب دیگری بیرون آمد، یک اسب سرخ آتشین. به اسب سوار این قدرت داده شده بود تا از زمین صلح را برگیرد و مردم را وادار به کشتن یکدیگر بکند. به او شمشیری نیز داده شده بود.

وحی ۶:۴، انجیل (متن بین‌المللی جدید)

اقدام به یک جنگ تجاوزکارانه نه تنها یک جرم بین‌المللی است، بلکه عظیم‌ترین جرم بین‌المللی است، و با جرائم جنگی این تفاوت را دارد که این جرم در بر گیرنده کُلّیت آن جرائم است.

داوری دادگاه بین‌المللی نورمبرگ

زمانی‌که به یکی‌ از دوستانم گفتم که میخواهم در کتاب نورمبرگ آمریکائی راجع به "اقدام به یک جنگ تجاوزکارانه" به عنوان یک جنایت جنگی بنویسم، دوستم با تعجب پرسید: "مگر همه جنگها تجاوزکارانه نیستند؟ باید بگوئی که اقدام به جنگ به خودی خود غیر قانونی‌ است." دوست من تا حدی درست میگفت. در اکثر مواقع شروع به یک جنگ بر طبق قوانین و سنت جنگی عملی‌ غیر قانونی‌ است، بخصوص که معمولاً جنگها توسط یک کشور تجاوزگر که کشور دیگری را اشغال می‌کند آغاز میشوند. زمانی‌ که مقدمات نورمبرگ انجام میشد، آمریکائیها سعی‌ کردند تقدمِ غیر قانونی‌ بودنِ اقدام به جنگ بر علیه صلح را بنا بگذارند. آنها عنوان میکردند که جنایات نازیها از جرم اصلی‌ که اقدام به جنگ بود سرچشمه میگرفت، که نتیجتاً در سال ۱۹۳۹ به یک حمله بی‌دلیل دست زدند. فقدانِ جنگ مساوی است با  فقدانِ جنایاتِ جنگی.

چرا اعراب ما امریکایی‌ها را در سوریه نمی‌خواهند- نویسنده: رابرت. اف کندی پسر- برگردان: صبا نائلی

آن‌ها از «آزادی ما» متنفر نیستند. آن‌ها از اینکه ما به ایده‌آل‌های خودمان در کشورهای آن‌ها خیانت می‌کنیم متنفرند.

نویسنده: رابرت. اف کندی پسر

برگردان: صبا نائلی

منبع: www.politico.eu

از آنجا که پدرم را فردی عرب به قتل رساند، سعی کرده‌ام تأثیر سیاست‌های امریکا در خاورمیانه را بفهمم، به‌خصوص سیاست‌ها و عواملی که انگیزه واکنش‌های بی‌رحمانه از طرف جهان اسلام علیه کشورمان امریکا می‌شود. درحالی‌که بر علل ظهور داعش تمرکز کرده‌ایم و به ریشه‌یابی حوادث خون‌باری چون حمله تروریستی پاریس و سن برناردینو مشغولیم، شاید لازم باشد که ورای توجیهات همیشگی مذهبی و ایدئولوژیک به این موضوع نگاه کنیم و دلایل پیچیده‌تر تاریخ و نفت و اینکه چرا آن‌ها اغلب کشور ما را سرزنش می‌کنند را هم مدنظر قرار دهیم.

دخالت‌های خشونت‌بار و نامشروع امریکا در سوریه که سوری‌ها از آن به‌خوبی خبر دارند و امریکایی‌ها اطلاع چندانی از آن ندارند، زمینه را برای خشونت‌های جهادگران تندرو اسلامی فراهم کرده است. خشونت‌هایی که اکنون هر تلاش دولت امریکا را برای حل بحران داعش به چالش می‌کشاند. تا وقتی‌که مردم امریکا و سیاست‌مدارانش از این گذشته بی‌خبر باشند، اقدامات و دخالت‌های بعدی تنها این بحران را بدتر می‌کند. وزیر امور خارجه امریکا، جان کری، اخیراً آتش‌بس موقتی را در سوریه اعلام کرده است؛ اما تا وقتی‌که قدرت نفوذ و احترام امریکا در سوریه حداقل است و آتش‌بس شامل گروه‌های جنگجوی اصلی مانند داعش و جبهه النصره نمی‌شود، در بهترین حالت این آتش‌بس آتش‌بسی متزلزل است. به نظر می‌رسد مانند دخالت نظامی رئیس‌جمهور اوباما در لیبی، حمله هوایی امریکا به کمپ‌های آموزشی داعش نیز باعث قوی‌شدن آن‌ها می‌شود، نه تضعیفشان. همان‌طورکه نیویورک‌تایمز در مقاله صفحه یک خود در تاریخ هشتم دسامبر 2015 نوشت، رهبران سیاسی و برنامه‌ریزان استراتژیک داعش در تلاش‌اند تا امریکا را به حمله نظامی ترغیب کنند؛ آن‌ها از تجربیات گذشته فهمیده‌اند که این حمله داوطلبان پیوستن به داعش را افزایش می‌دهد، نیروهای میانه‌رو را به حاشیه می‌برد و جهان اسلام را علیه امریکا متحد می‌کند.

نورمبرگ آمریکائی ۱۱

قانون حقوق انسانی‌ ایالات متحده

ایالات متحده بدنه تقریبا وسیعی از قوانین حقوق انسانی‌ دارد، که با اولین اصلاحیه قانون اساسی‌، تحت عنوان اعلامیه حقوق، آغاز میشود. اعلامیه حقوق به بسیاری از حقوق فردی از جمله موارد زیر اشاره دارد؛ آزادی مطبوعات و مذهب، حق داشتن وکیل و عدم اجبار به اقرار از گناه خود، مصونیت از تنبیهات غیر طبیعی و غیر انسانی‌، و حق اجتماع “صلح آمیز” برای نمایش دادخواهی از دولت. زمانیکه سنا پیمان نامه ضد شکنجه سازمان ملل را تصویب کرد، آنرا به قوانین موجود افزود. اما دستورالعمل شماره ۲۳۴۰ تصویبی سال ۱۹۹۴، از آن نیز فراتر رفت و تعریف باریکتری از آن به دست داد. این دستورالعمل چنین اعمال بیرحمانه‌ای را ممنوع اعلام می‌کند، تا آنجائی که چنین رفتاری خارج از محدوده تحت کنترل آمریکا انجام شود. دولتهای مختلفی که پس از این قانون در آمریکا شکل گرفتند، بر این باور هستند که چون دولت فدرال و دولتهای ایالتی‌ قوانین جلوگیری از ضرب و شتم، ایجاد جراحت، قتل، ادم دزدی، و غیره را تصویب کرده‌اند، دلیلی‌ برای لایحه چنین جرمی وجود ندارد.

نورمبرگ آمریکائی ۱۰

قانون بین‌المللی حقوق بشری

ایالات متحده چندین فقره پیمان نامه بین‌المللی امضا کرده است، از جمله پیمان ۱۹۷۶ بین‌المللی در مورد حقوق مدنی و سیاسی، و پیمان ۱۹۸۴ در مورد شکنجه، سایر رفتارهای ظالمانه، ضد انسانی‌، و تحقیر آمیز. هر دو این قوانین در زیر تشریح میشوند.

چندین پیمان نامه دیگر نیز توسط سازمان ملل و دولتهای قاره آمریکا وعظ شده‌اند که بسیاری از طرفداران حقوق بشر امید داشتند که ایالات متحده آنها را امضا کند، که البته از امضا آنها سر باز زد. این پیمان نامه ها شامل قرارداد داخلی‌ آمریکا برای جلوگیری و مجازات شکنجه‌گر، قرارداد آمریکا در مورد حقوق بشر (که ایالات متحده آنرا امضا کرد ولی‌ تصویب نکرد)، و قرارداد سازمان ملل به منظور حمایت از اشخاص ناپدید شده، میباشند.

نورمبرگ آمریکائی ۹

قوانین جنگ آمریکا

بر طبق اصل ششِ قانون اساسی‌ آمریکا، همین‌که پیمان نامه ژنو از طرف آمریکا تصویب شد، این پیمان نامه مانند هر توافقنامه دیگری "قوانین عالی‌ کشور" شدند. علاوه بر آن، یک رشته قوانین ملی‌ وجود دارند که عملیات جنگی را تحت نظارت دارند. آن تعدادی که در این رابطه هستند تقریبا جدید میباشند. نگاهی‌ به آنها می‌اندازیم.

اعلامیه جنایات جنگی سال ۱۹۹۶: این قانون که دستورالعمل شماره ۲۴۴۱ نیز لقب گرفته، برای کسانی‌ که به جنایات جنگی دست میزنند مجازات در نظر گرفته است. به ویژه، هر گونه تخطی از پیمان نامه ۱۹۴۹ ژنو، و مشخصاً بند شماره سه، جنایت جنگی بشمار میاید. موَکداً، این قانون، شکنجه، رفتار خصمانه و غیر انسانی‌، تجربیات بیولوژیکی روی اشخاص، قتل، اِعمال نقص عضو، مجروح ساختن اشخاص از روی عمد، تجاوز، و سؤ استفاده جنسی‌ را جزو این جنایات بشمار آورده است. هر یک از این اقدامات در سایر قسمتهای قوانین آمریکا تشریح شده‌اند، از جمله در دستورالعمل شماره ۲۳۴۰، که جرمِ شکنجه را تفسیر مینماید، و در آینده به آن خواهیم پرداخت.

YOU ARE NOT SO SMART

Who would really obtain and read a book with such a title? Some may buy this book out of curiosity, and to check the content. A person may open this book to learn about the author, one who dares to insult his readers in such a direct way. Some may be interested to find out if the author thinks he is more intelligent than others. Whoever reads this book, would probably think of himself or herself as a smart person, since someone who does not think much of himself would not bother with a book carrying such title. The book, in fact, challenges the common ideas and common beliefs which we consider to be a natural way of thinking. Each chapter of the book is a challenge to oneself in a different behavioral and psychological concept. Subjects described in the book are certified with descriptions of one or more experiments conducted by experimenters of specialized fields. Chapters begin with “The Misconception” and “The Truth”, which examines what people believe and what the truth about that belief is. As the author explains, materials specified in the book were originally published in his blog, and in different times, which he decided to compile them into a book.

آیا خدا جهان را ساخته است ؟

استفن هاوکینگ -  دانشمند- فضا شناس- فيزيست ...

  هنگامی که به عمق اتم سفر میکنیم با یک سری پروتون مواجه میشویم که هر وقت که میخواهند «خود به خود» به وجود می آیند و به خودی خود ، هروقت که میخواهند نابود میشوند. ما آن را «مکانیک کوانتوم» نام گذارده ایم. قوانین طبیعت به ما میگویند که نه تنها تمام جهان میتواند مانند پروتون ها به وجود بیاید بلکه برای پیدایش هم نیازمند علت نیستند، همچنین هیچ حادثه ای منجر به انفجار بزرگ (بیگ بنگ / مهبانگ) نشده است... هیچ چیز ...

>> «میدان گرانشی» و «جاذبه» در درون سیاه چاله به قدری است که نه تنها «نور»، بلکه «زمان» هم نمیتواند از میدان گرانشی آن فرار کند لذا زمان از حرکت باز می ایستد. این به این دلیل نیست که ساعت از کار می افتد بلکه به این دلیل است که در داخل سیاه چاله "زمان" وجود ندارد.

>> به نظر من نقش زمان در آغاز جهان، آخرین کلیدی است که نیاز به یک طراح بزرگ را برای آفرینش از بین میبرد و نشان می دهد جهان چگونه خودش را ساخته است.

>> اگر به گذشته و به لحظه ی انفجار بزرگ برگردیم خواهیم دید که جهان کوچکتر و کوچک تر میشود تا جایی که تمام جهان فضایی بی نهایت کوچک و متراکم است، جایی که جهان یک "سیاه چاله" است .

>> قوانین طبیعت به ما میگویند که در درون سیاه چاله زمانی وجود ندارد، شما نمیتوانید به زمانی پیش از انفجار برگردید چون زمان پیش از انفجار بزرگ وجود ندارد، ما در نهایت چیزی را پیدا کردیم که علت ندارد چون زمانی برای وجود علت نیست. برای من این به معنای ناممکن بودن وجود خالق است چون زمان برای خالق وجود نداشته است.

>> ما همگی آزاد هستیم تا آنچه را که میخواهیم بدست آوریم و به نظر من، هیچ خدایی وجود ندارد، هیچ کس جهان را خلق نکرده و هیچ کس سرنوشت ما را هدایت نمیکند، هیچ بهشت و هیچ زندگی پس از مرگی وجود ندارد. ما همین یک زندگی را داریم تا از این طراحی زیبا طبیعت استفاده کنیم و من از این بابت بسیار سپاس گزارم...<< 

نورمبرگ آمریکائی ۸

قانون بشر دوستانه بین‌المللی: قوانین و عرف جنگ

زمانیکه متفقین پیمان نامه لندن را که محکمه نورمبرگ از آن تبعیت میکرد، به تصویب رساندند، جنایات جنگی را "سرپیچی از قوانین و عرف جنگ" تعریف کردند. این "قوانین و عرف جنگ" چه تعریفی‌ دارند؟ چه قوانین مشابهی از آن زمان تا کنون قوانین و عرف جنگ را تشریح کرده‌اند؟

نورمبرگ آمریکائی ۷

بخش دو- پیمان نامه‌ها و قوانین شکسته شده

"خان" پس از اینکه برای وکلیش توصیف کرد که چگونه از ستون آویزانش میکردند و سرش را زیر آب یخ قرار میدادند، آرزو کرد که: "کاش مرا کشته بودند."

گزارش رویتر، دوم جون ۲۰۱۵

سازمان جاسوسی آمریکا "سیا"، "مجید خان" را دزدید، و این آغاز کابوسی بود که برای او به وجود آوردند: نزدیک به یک سال او را در تاریکی‌ مطلق نگاه داشتند در حالیکه آب یخ روی الت تناسلیش میریختند و سپس تمام بدنش را در آب یخ فرو میکردند؛  سرش را برای مدتی‌ طولانی‌ زیر آب نگاه میداشتند تا لحظه‌ای که حس غرق شدن در او به وجود میامد؛ کاملا لختش میکردند و برای سه روز از دیرک آویزانش میکردند؛ یا یک لوله در ماتحتش فرو میکردند و با همان لوله غذائی‌ خمیرمانند به او میدادند. چه جرمی سزاوار ‌ این شکنجه ها بود؟

نورمبرگ آمریکائی ۶

منتقدین نورمبرگ

در طول سالها، نورمبرگ مورد انتقاد بسیاری قرار گرفته، که این انتقادات به سه دسته تقسیم میشوند: محاکمه در حقیقت خیمه شب بازیِ پیروز در جنگ بود؛ بعضی‌ از مدافعین به جنایاتی محکوم شدند که در زمان ارتکاب، آن اعمال جرم نبودند (که شامل قوانین عطف به ماسبق میشد)؛ و سوم آنکه متفقین نیز جنایات بیشماری را مرتکب شدند و هیچ گونه حقی‌ برای محاکمه مدافعین نداشتند (خود نیز آنرا انجام داده‌ای).

آیا نورمبرگ قضاوتِ پیروز علیه شکست خورده بود؟ به این معنی‌ که آیا نورمبرگ انتقام برندگان جنگ بود که در لباس حق‌ستانی از بازندگان ارائه شد؟ استدلالاتی موجود است که از چنین ایده‌ای پشتیبانی‌ میکنند. به عنوان مثال، محاکمات بر طبق قوانین متداول قضایی اجرا نشدند. براستی، بند ۱۹ منشور لندن عنوان می‌کند که: "دادرسی نباید بر مبنای صرفا شواهد تکنیکی‌ باشد، بلکه به فوریت روشهای غیر تکنیکی‌ را اِعمال، و شواهدی را که از نظر اثباتی دارای ارزش هستند به کار گیرد." علاوه بر آن، در مواردی شواهدی ارائه میشد که مدافعین و وکلای مدافع آنها از وجود آن مدارک مطلع نبودند. این بر خلاف قوانین جنائیِ کشف مدرک در آمریکاست، گرچه قضات نورمبرگ به شگفت زده کردن مدافعین با ارائه چنین مدارکی به عنوان یک شیوه دادرسی اعتقاد داشتند.